(5వ పోపు, వేదసాక్షి క్రీ॥శ॥ 97 - 105) పోపుగార్ల వరుసక్రమంలో 5వ జగద్గురువులుగా బాల్య శ్రీసభ బాధ్యతలు చేపట్టిన పునీత ఎవారిస్టుగారి జీవిత విశేషాలు విపులంగా తెలియక పోయినా దాదాపు క్రీ॥శ॥ 97లో పునీత 1వ క్లెమెంట్ పోపుగారి వారసులుగా శ్రీసభను పాలించారు. బెల్లె హేమునుండి వచ్చి అంతియోకు పట్టణంలో స్థిరపడిన ఒక యూదుని కుమారుడని వీరిని గురించి చరిత్రకారులు భావిస్తున్నారు. వీరు గ్రీకుకు చెందినవారని చెప్పేవారుకూడా ఉన్నారు.

ఆరవ శతాబ్దంలో వెలువడిన జగద్గురువుల గ్రంథం ప్రకారం రోమునగరాన్ని 25 గురు మండలాలుగా పునీత ఎవరిస్టుగారు విభజించినట్లు తెలుస్తోంది. ఎప్పుడైనా జగద్గురువు ఏ విషయాన్ని గురించియైనా ప్రబోధించాలంటే దేవునికి అధిక వైభవం గౌరవం ఇచ్చేందుకు ఏడుగురు డీకనులు వారికి ఇరు ప్రక్కల నిలవాలని ఎవరిస్టుగారు శాసనం చేశారు.

దేవాలయ అభి షేకానికి సంబంధించిన అర్చనా విధానాన్ని వీరే క్రమబద్ధం చేశారు. ఇట్టి శుభ సందర్భాలలో దివ్యబలి పూజ తప్పనిసరిగా సమర్పింపబడాలని కూడా వారే కట్టడి చేశారు. వీరి పాలనా కాలంలోనే అపోస్తలుడును, సువార్తా లేఖకుడైన పునీత యోహానుగారు ఎ ఫేసునగరంలో పరలోక ప్రాప్తినొందారు. ఇక పునీత ఎవరిస్టు పోపుగారు క్రీIIశ|| 105లో వేదసాక్షి మరణం పొందారు. పునీత పేతురుగారి సమాధి దగ్గరలోనే వీరునూ ఖననం చేయబడ్డారు.

Saint Evaristus succeeded Saint Anacletus on the throne of Saint Peter, elected during the second general persecution, under the reign of Domitian. That emperor no doubt did not know that the Christian pontificate was being perpetuated in the shadows of the catacombs. The text of the Liber Pontificalis, says of the new pope:

Evaristus, born in Greece of a Jewish father named Juda, originally from the city of Bethlehem, reigned for thirteen years, six months and two days, under the reigns of Domitian, Nerva and Trajan, from the Consulate of Valens and Veter (96) until that of Gallus and Bradua (108). This pontiff divided among the priests the titles of the city of Rome. By a constitution he established seven deacons who were to assist the bishop and serve as authentic witnesses for him. During the three ordinations which he conducted in the month of December, he promoted six priests, two deacons and five bishops, destined for various churches. Evaristus received the crown of martyrdom. He was buried near the body of Blessed Peter in the Vatican, on the sixth day of the Calends of November (October 25, 108). The episcopal throne remained vacant for nineteen days.

The Bollandists explain two passages of this text as follows: Saint Anacletus had ordained twenty-five priests for the city of Rome; Saint Evaristus completed this institution by settling the boundaries of each of these titles, and filling the vacancies which probably occurred during the persecution of Diocletian. As for the decree by which he ordains that seven deacons make up the cortege of the bishop, we find in the first epistle of Saint Anacletus a text which helps us to grasp and better perceive the discipline of the early Church. There existed amid the diverse elements which composed it in its first years, proud minds, envious souls, ambitious hearts which could not bear the yoke of obedience, and who by their revolts and incessant detraction fatigued the patience of the Apostles. The deacons were to be the Pope's guards against their ill-intentioned projects.

It was at the same time as Saint Ignatius, the illustrious bishop of Antioch, that Pope Saint Evaristus gave his life by martyrdom. The acts of his martyrdom are lost, but we perceive that the same faith, heroism and devotion united the churches of the East and of the West. He is often represented with a sword because he was decapitated, or with a crib, because it is believed that he was born in Bethlehem, from which his father migrated.

Add new comment

2 + 0 =